# recourt

> French word · Verb · IPA \ʁə.kuʁ\ · frequency rank #33,431

## Definitions
1. Troisième personne du singulier de l’indicatif présent de recourir.

## Easily confused with
- **retour** (https://plainspell.com/fr/vs/recourt-vs-retour)
- **report** (https://plainspell.com/fr/vs/recourt-vs-report)
- **résout** (https://plainspell.com/fr/vs/recourt-vs-resout)
- **resort** (https://plainspell.com/fr/vs/recourt-vs-resort)
- **retours** (https://plainspell.com/fr/vs/recourt-vs-retours)
- **recouvré** (https://plainspell.com/fr/vs/recourt-vs-recouvre)
- **recouvert** (https://plainspell.com/fr/vs/recourt-vs-recouvert)
- **record** (https://plainspell.com/fr/vs/record-vs-recourt)
- **reçoit** (https://plainspell.com/fr/vs/recoit-vs-recourt)
- **recours** (https://plainspell.com/fr/vs/recours-vs-recourt)
- **rebours** (https://plainspell.com/fr/vs/rebours-vs-recourt)
- **recoupe** (https://plainspell.com/fr/vs/recoupe-vs-recourt)
- **recourir** (https://plainspell.com/fr/vs/recourir-vs-recourt)
- **recourant** (https://plainspell.com/fr/vs/recourant-vs-recourt)
- **recourent** (https://plainspell.com/fr/vs/recourent-vs-recourt)

## Common misspellings (10)
`ercourt`, `rceourt`, `reccourt`, `recorut`, `recourrt`, `recourtt`, `recoutr`, `recuort`, `reocurt`, `rrecourt`

## Source
Compiled from Wiktionary via kaikki.org (CC BY-SA). Data vintage: 2026-05-06.
Canonical page: https://plainspell.com/fr/word/recourt
