# obligeait

> French word · Verb · IPA \ɔ.bli.ʒɛ\ · frequency rank #29,887

## Definitions
1. Troisième personne du singulier de l’imparfait de l’indicatif de obliger.

## Easily confused with
- **obligent** (https://plainspell.com/fr/vs/obligeait-vs-obligent)
- **obligeant** (https://plainspell.com/fr/vs/obligeait-vs-obligeant)
- **obligerait** (https://plainspell.com/fr/vs/obligeait-vs-obligerait)
- **obligea** (https://plainspell.com/fr/vs/obligea-vs-obligeait)

## Common misspellings (12)
`boligeait`, `obbligeait`, `obilgeait`, `oblgieait`, `obliegait`, `obligaeit`, `obligeaitt`, `obligeati`, `obligeiat`, `obliggeait`, `oblligeait`, `olbigeait`

## Source
Compiled from Wiktionary via kaikki.org (CC BY-SA). Data vintage: 2026-05-06.
Canonical page: https://plainspell.com/fr/word/obligeait
