# indignité

> French word · Noun · IPA \ɛ̃.di.ɲi.te\ · frequency rank #34,575

## Definitions
1. Ce qui rend quelqu’un indigne d’une grâce, d’un emploi, d’un héritage, etc.
2. Ce qui rend une action odieuse, condamnable, ou cette action elle-même.
3. Il se dit particulièrement pour outrage, affront.
4. État de déchéance dans lequel l’on se trouve.
5. Sentiment de déchéance ou d’absence de mérite.

## Easily confused with
- **infinite** (https://plainspell.com/fr/vs/indignite-vs-infinite)
- **indigne** (https://plainspell.com/fr/vs/indigne-vs-indignite)
- **indignée** (https://plainspell.com/fr/vs/indignee-vs-indignite)
- **indemnité** (https://plainspell.com/fr/vs/indemnite-vs-indignite)
- **indigeste** (https://plainspell.com/fr/vs/indigeste-vs-indignite)

## Common misspellings (14)
`idnignité`, `inddignité`, `indginité`, `indiggnité`, `indiginté`, `indignite`, `indignitté`, `indigniét`, `indignnité`, `indigntié`, `indingité`, `inidgnité`, `inndignité`, `nidignité`

## Source
Compiled from Wiktionary via kaikki.org (CC BY-SA). Data vintage: 2026-05-06.
Canonical page: https://plainspell.com/fr/word/indignite
