# enfuient

> French word · Verb · IPA \ɑ̃.fɥi\ · frequency rank #33,672

## Definitions
1. Troisième personne du pluriel de l’indicatif présent de enfuir.
2. Troisième personne du pluriel du présent du subjonctif de enfuir.

## Easily confused with
- **enfuit** (https://plainspell.com/fr/vs/enfuient-vs-enfuit)
- **envient** (https://plainspell.com/fr/vs/enfuient-vs-envient)
- **envoient** (https://plainspell.com/fr/vs/enfuient-vs-envoient)
- **ennuient** (https://plainspell.com/fr/vs/enfuient-vs-ennuient)
- **enfuis** (https://plainspell.com/fr/vs/enfuient-vs-enfuis)
- **enfuie** (https://plainspell.com/fr/vs/enfuie-vs-enfuient)
- **enfui** (https://plainspell.com/fr/vs/enfui-vs-enfuient)

## Common misspellings (11)
`efnuient`, `enffuient`, `enfiuent`, `enfueint`, `enfuiennt`, `enfuientt`, `enfuietn`, `enfuinet`, `ennfuient`, `enufient`, `nefuient`

## Source
Compiled from Wiktionary via kaikki.org (CC BY-SA). Data vintage: 2026-05-06.
Canonical page: https://plainspell.com/fr/word/enfuient
