# encourt

> French word · Verb · IPA \ɑ̃.kuʁ\ · frequency rank #38,781

## Definitions
1. Troisième personne du singulier de l’indicatif présent de encourir.

## Easily confused with
- **endort** (https://plainspell.com/fr/vs/encourt-vs-endort)
- **escort** (https://plainspell.com/fr/vs/encourt-vs-escort)
- **entouré** (https://plainspell.com/fr/vs/encourt-vs-entoure)
- **encourus** (https://plainspell.com/fr/vs/encourt-vs-encourus)
- **encourue** (https://plainspell.com/fr/vs/encourt-vs-encourue)
- **encor** (https://plainspell.com/fr/vs/encor-vs-encourt)
- **encore** (https://plainspell.com/fr/vs/encore-vs-encourt)
- **encours** (https://plainspell.com/fr/vs/encours-vs-encourt)
- **encolure** (https://plainspell.com/fr/vs/encolure-vs-encourt)
- **encourir** (https://plainspell.com/fr/vs/encourir-vs-encourt)

## Common misspellings (10)
`ecnourt`, `enccourt`, `encorut`, `encourrt`, `encourtt`, `encoutr`, `encuort`, `enncourt`, `enocurt`, `necourt`

## Source
Compiled from Wiktionary via kaikki.org (CC BY-SA). Data vintage: 2026-05-06.
Canonical page: https://plainspell.com/fr/word/encourt
