# convoite

> French word · Verb · IPA \kɔ̃.vwat\ · frequency rank #41,196

## Definitions
1. Première personne du singulier de l’indicatif présent de convoiter.
2. Troisième personne du singulier de l’indicatif présent de convoiter.
3. Première personne du singulier du subjonctif présent de convoiter.
4. Troisième personne du singulier du subjonctif présent de convoiter.
5. Deuxième personne du singulier de l’impératif de convoiter.

## Easily confused with
- **convoque** (https://plainspell.com/fr/vs/convoite-vs-convoque)
- **convoitée** (https://plainspell.com/fr/vs/convoite-vs-convoitee)
- **convoitise** (https://plainspell.com/fr/vs/convoite-vs-convoitise)
- **convoi** (https://plainspell.com/fr/vs/convoi-vs-convoite)
- **convié** (https://plainspell.com/fr/vs/convie-vs-convoite)
- **conçoit** (https://plainspell.com/fr/vs/concoit-vs-convoite)
- **convois** (https://plainspell.com/fr/vs/convois-vs-convoite)
- **conduite** (https://plainspell.com/fr/vs/conduite-vs-convoite)
- **conforte** (https://plainspell.com/fr/vs/conforte-vs-convoite)
- **concocté** (https://plainspell.com/fr/vs/concocte-vs-convoite)
- **conjointe** (https://plainspell.com/fr/vs/conjointe-vs-convoite)

## Common misspellings (11)
`cconvoite`, `cnovoite`, `connvoite`, `conovite`, `conviote`, `convoiet`, `convoitte`, `convotie`, `convvoite`, `covnoite`, `ocnvoite`

## Source
Compiled from Wiktionary via kaikki.org (CC BY-SA). Data vintage: 2026-05-06.
Canonical page: https://plainspell.com/fr/word/convoite
