# traicionaron

> Spanish word · Verb · IPA [t̪ɾajsjoˈnaɾõn] · frequency rank #46,852

## Definitions
1. Tercera persona del plural (ellos, ellas; ustedes, 2.ª persona) del pretérito perfecto simple de indicativo de traicionar.

## Easily confused with
- **traicionero** (https://plainspell.com/es/vs/traicionaron-vs-traicionero)
- **traicionar** (https://plainspell.com/es/vs/traicionar-vs-traicionaron)
- **traicionan** (https://plainspell.com/es/vs/traicionan-vs-traicionaron)
- **traicionado** (https://plainspell.com/es/vs/traicionado-vs-traicionaron)
- **traicionados** (https://plainspell.com/es/vs/traicionados-vs-traicionaron)

## Common misspellings (18)
`rtaicionaron`, `taricionaron`, `traciionaron`, `traiccionaron`, `traicinoaron`, `traicioanron`, `traicionaorn`, `traicionarno`, `traicionaronn`, `traicionarron`, `traicionnaron`, `traicionraon`, `traicoinaron`, `traiiconaron`, `traisionaron`, `triacionaron`, `trraicionaron`, `ttraicionaron`

## Source
Compiled from Wiktionary via kaikki.org (CC BY-SA). Data vintage: 2026-05-06.
Canonical page: https://plainspell.com/es/word/traicionaron
