# ordenaron

> Spanish word · Verb · IPA [oɾð̞eˈnaɾõn] · frequency rank #20,757

## Definitions
1. Tercera persona del plural (ellos, ellas; ustedes, 2.ª persona) del pretérito perfecto simple de indicativo de ordenar o de ordenarse.

## Easily confused with
- **ordenar** (https://plainspell.com/es/vs/ordenar-vs-ordenaron)
- **ordenan** (https://plainspell.com/es/vs/ordenan-vs-ordenaron)
- **ordenado** (https://plainspell.com/es/vs/ordenado-vs-ordenaron)
- **ordenador** (https://plainspell.com/es/vs/ordenador-vs-ordenaron)
- **ordenados** (https://plainspell.com/es/vs/ordenados-vs-ordenaron)
- **ordenación** (https://plainspell.com/es/vs/ordenacion-vs-ordenaron)

## Common misspellings (13)
`odrenaron`, `orddenaron`, `ordeanron`, `ordenaorn`, `ordenarno`, `ordenaronn`, `ordenarron`, `ordennaron`, `ordenraon`, `ordnearon`, `orednaron`, `orrdenaron`, `rodenaron`

## Source
Compiled from Wiktionary via kaikki.org (CC BY-SA). Data vintage: 2026-05-06.
Canonical page: https://plainspell.com/es/word/ordenaron
