# induce

> Spanish word · Verb · IPA [ĩn̪ˈd̪use] · frequency rank #25,674

## Definitions
1. Tercera persona del singular (él, ella, ello; usted, 2.ª persona) del presente de indicativo de inducir.
2. Segunda persona del singular (tú) del imperativo afirmativo de inducir.

## Easily confused with
- **inmune** (https://plainspell.com/es/vs/induce-vs-inmune)
- **inducir** (https://plainspell.com/es/vs/induce-vs-inducir)
- **inducen** (https://plainspell.com/es/vs/induce-vs-inducen)
- **Indie** (https://plainspell.com/es/vs/indie-vs-induce)
- **indica** (https://plainspell.com/es/vs/indica-vs-induce)
- **índice** (https://plainspell.com/es/vs/indice-vs-induce)
- **índole** (https://plainspell.com/es/vs/indole-vs-induce)
- **Índico** (https://plainspell.com/es/vs/indico-vs-induce)
- **indices** (https://plainspell.com/es/vs/indices-vs-induce)

## Common misspellings (9)
`idnuce`, `indcue`, `indduce`, `inducce`, `induec`, `induse`, `innduce`, `inudce`, `niduce`

## Source
Compiled from Wiktionary via kaikki.org (CC BY-SA). Data vintage: 2026-05-06.
Canonical page: https://plainspell.com/es/word/induce
