# docile

> English word · Adjective · IPA /ˈdəʊ.saɪl/ · frequency rank #31,519

## Definitions
1. Ready to accept instruction or direction; obedient; subservient.
2. Yielding to control or supervision, direction, or management.

## Etymology
From Middle English docyle, from Middle French docile, from Latin docilis, from docēre (“teach”).
Compare Spanish dócil ("docile").

## Easily confused with
- **dole** (https://plainspell.com/en/vs/docile-vs-dole)
- **Doyle** (https://plainspell.com/en/vs/docile-vs-doyle)
- **double** (https://plainspell.com/en/vs/docile-vs-double)
- **doodle** (https://plainspell.com/en/vs/docile-vs-doodle)
- **dongle** (https://plainspell.com/en/vs/docile-vs-dongle)
- **domicile** (https://plainspell.com/en/vs/docile-vs-domicile)
- **decide** (https://plainspell.com/en/vs/decide-vs-docile)
- **doable** (https://plainspell.com/en/vs/doable-vs-docile)
- **defile** (https://plainspell.com/en/vs/defile-vs-docile)

## Common misspellings (8)
`dcoile`, `ddocile`, `doccile`, `dociel`, `docille`, `doclie`, `doicle`, `odcile`

## Source
Compiled from Wiktionary via kaikki.org (CC BY-SA). Data vintage: 2026-05-06.
Canonical page: https://plainspell.com/en/word/docile
