# ergebe

> German word · Verb · IPA [ɛɐ̯ˈɡeːbə] · frequency rank #29,110

## Definitions
1. 1. Person Singular Indikativ Präsens Aktiv des Verbs ergeben
2. 1. Person Singular Konjunktiv I Präsens Aktiv des Verbs ergeben
3. 3. Person Singular Konjunktiv I Präsens Aktiv des Verbs ergeben

## Easily confused with
- **erlebt** (https://plainspell.com/de/vs/ergebe-vs-erlebt)
- **ergibt** (https://plainspell.com/de/vs/ergebe-vs-ergibt)
- **erhebt** (https://plainspell.com/de/vs/ergebe-vs-erhebt)
- **erlebe** (https://plainspell.com/de/vs/ergebe-vs-erlebe)
- **ergeht** (https://plainspell.com/de/vs/ergebe-vs-ergeht)
- **erhebe** (https://plainspell.com/de/vs/ergebe-vs-erhebe)
- **erleben** (https://plainspell.com/de/vs/ergebe-vs-erleben)
- **ergeben** (https://plainspell.com/de/vs/ergebe-vs-ergeben)
- **erheben** (https://plainspell.com/de/vs/ergebe-vs-erheben)
- **erlebte** (https://plainspell.com/de/vs/ergebe-vs-erlebte)
- **ergehen** (https://plainspell.com/de/vs/ergebe-vs-ergehen)
- **Erbe** (https://plainspell.com/de/vs/erbe-vs-ergebe)
- **ergab** (https://plainspell.com/de/vs/ergab-vs-ergebe)
- **eigene** (https://plainspell.com/de/vs/eigene-vs-ergebe)
- **engere** (https://plainspell.com/de/vs/engere-vs-ergebe)

## Common misspellings (8)
`egrebe`, `eregbe`, `ergbee`, `ergebbe`, `ergeeb`, `erggebe`, `errgebe`, `regebe`

## Source
Compiled from Wiktionary via kaikki.org (CC BY-SA). Data vintage: 2026-05-06.
Canonical page: https://plainspell.com/de/word/ergebe
