# Bevollmächtigter

> German word · Noun · IPA [bəˈfɔlˌmɛçtɪçtɐ] · frequency rank #46,526

## Definitions
1. Person, die mit einer Vollmacht ausgestattet ist

## Easily confused with
- **bevollmächtigten** (https://plainspell.com/de/vs/bevollmachtigten-vs-bevollmachtigter)

## Common misspellings (24)
`bbevollmächtigter`, `beovllmächtigter`, `bevlolmächtigter`, `bevollmcähtigter`, `bevollmmächtigter`, `bevollmäcchtigter`, `bevollmächhtigter`, `bevollmächitgter`, `bevollmächtgiter`, `bevollmächtigetr`, `bevollmächtiggter`, `bevollmächtigterr`, `bevollmächtigtre`, `bevollmächtigtter`, `bevollmächtitger`, `bevollmächttigter`, `bevollmäcthigter`, `bevollmähctigter`, `bevollämchtigter`, `bevolmlächtigter`, `bevolmächtigter`, `bevvollmächtigter`, `bveollmächtigter`, `ebvollmächtigter`

## Source
Compiled from Wiktionary via kaikki.org (CC BY-SA). Data vintage: 2026-05-06.
Canonical page: https://plainspell.com/de/word/bevollmachtigter