# beleidigst

> German word · Verb · IPA [bəˈlaɪ̯dɪçst] · frequency rank #45,162

## Definitions
1. 2. Person Singular Indikativ Präsens Aktiv des Verbs beleidigen

## Easily confused with
- **beleidigt** (https://plainspell.com/de/vs/beleidigst-vs-beleidigt)
- **beleidigte** (https://plainspell.com/de/vs/beleidigst-vs-beleidigte)
- **beleidige** (https://plainspell.com/de/vs/beleidige-vs-beleidigst)
- **beleidigen** (https://plainspell.com/de/vs/beleidigen-vs-beleidigst)

## Common misspellings (15)
`bbeleidigst`, `beelidigst`, `belediigst`, `beleiddigst`, `beleidgist`, `beleidiggst`, `beleidigsst`, `beleidigstt`, `beleidigts`, `beleidisgt`, `beleiidgst`, `beliedigst`, `belleidigst`, `bleeidigst`, `ebleidigst`

## Source
Compiled from Wiktionary via kaikki.org (CC BY-SA). Data vintage: 2026-05-06.
Canonical page: https://plainspell.com/de/word/beleidigst