# beleidige

> German word · Verb · IPA [bəˈlaɪ̯dɪɡə] · frequency rank #45,803

## Definitions
1. 1. Person Singular Indikativ Präsens Aktiv des Verbs beleidigen
2. 1. Person Singular Konjunktiv I Präsens Aktiv des Verbs beleidigen
3. 3. Person Singular Konjunktiv I Präsens Aktiv des Verbs beleidigen
4. 2. Person Singular Imperativ Präsens Aktiv des Verbs beleidigen

## Easily confused with
- **beleidigt** (https://plainspell.com/de/vs/beleidige-vs-beleidigt)
- **beteilige** (https://plainspell.com/de/vs/beleidige-vs-beteilige)
- **beleidigen** (https://plainspell.com/de/vs/beleidige-vs-beleidigen)
- **beleidigte** (https://plainspell.com/de/vs/beleidige-vs-beleidigte)
- **beleidigst** (https://plainspell.com/de/vs/beleidige-vs-beleidigst)
- **beleidigend** (https://plainspell.com/de/vs/beleidige-vs-beleidigend)

## Common misspellings (12)
`bbeleidige`, `beelidige`, `belediige`, `beleiddige`, `beleidgie`, `beleidieg`, `beleidigge`, `beleiidge`, `beliedige`, `belleidige`, `bleeidige`, `ebleidige`

## Source
Compiled from Wiktionary via kaikki.org (CC BY-SA). Data vintage: 2026-05-06.
Canonical page: https://plainspell.com/de/word/beleidige