# ausbricht

> German word · Verb · IPA [ˈaʊ̯sˌbʁɪçt] · frequency rank #28,532

## Definitions
1. 3. Person Singular Indikativ Präsens Aktiv der Nebensatzkonjugation des Verbs ausbrechen

## Easily confused with
- **Aussicht** (https://plainspell.com/de/vs/ausbricht-vs-aussicht)
- **Ausbruch** (https://plainspell.com/de/vs/ausbricht-vs-ausbruch)
- **ausreicht** (https://plainspell.com/de/vs/ausbricht-vs-ausreicht)
- **Ausbrüche** (https://plainspell.com/de/vs/ausbricht-vs-ausbruche)
- **ausspricht** (https://plainspell.com/de/vs/ausbricht-vs-ausspricht)
- **ausbrach** (https://plainspell.com/de/vs/ausbrach-vs-ausbricht)
- **abbricht** (https://plainspell.com/de/vs/abbricht-vs-ausbricht)
- **anspricht** (https://plainspell.com/de/vs/anspricht-vs-ausbricht)

## Common misspellings (14)
`asubricht`, `aubsricht`, `ausbbricht`, `ausbircht`, `ausbrciht`, `ausbriccht`, `ausbrichht`, `ausbrichtt`, `ausbricth`, `ausbrihct`, `ausbrricht`, `ausrbicht`, `aussbricht`, `uasbricht`

## Source
Compiled from Wiktionary via kaikki.org (CC BY-SA). Data vintage: 2026-05-06.
Canonical page: https://plainspell.com/de/word/ausbricht
